Sól í krepputíð

Tíminn líður hratt á gervihnattaöld. Jakob er orðinn rúmlega 7 mánaða og kominn með tvær tennur, framtennur í neðri góm og er sem aldrei fyrr algjör gleðipinni, alltaf hraustur og kátur. Mín er farin að vinna hálfan daginn. Ég vinn fjóra tíma fyrir hádegi og á meðan sér amma Valdís um að stjana við drenginn sinn og strauja og brjóta saman þvott. Amma Hanna kemur svo sterk inn um miðjan mars þegar hún snýr aftur úr sólinni. Þær ætla að skiptast á að vera heima hjá okkur með hann svo mamman geti nú sinnt framabraut sinni sem aldrei fyrr.

Jóhann Sölvi er orðinn tólf ára, rétt að detta í unglinginn en hann er alveg frábær með Jakob, ótrúlega ábyrgðarfullur og fer létt með að sinna öllum hans frumþörfum. Jóhann sér þó aðallega um að örva hláturkirtlana hans duglega alltaf þegar tækifæri gefst, enda elska þeir hvorn annan.

Þannig að á síðustu og verstu tímum er óhætt að segja að deginum lengi með hækkandi sól hjá okkur fjölskyldunni. Ég hef verið ráðin sem verkefnastjóri hjá Héðinsreit ehf sem mun vera ein stærsta íbúðabyggingaframkvæmd í Reykjavík um þessar mundir. Héðinsreitur er í eigu Fjárfestis þar sem ég hef unnið sl. þrjú ár þannig að ég er ennþá á sama stað.

Það er eins gott að maður sé að gera það gott, þar sem að hann Júlli sinn leyfir sér að detta í ræktina á miðjum morgni eftir morgunfund og hlaupa af sér spikið enda af nógu að taka eftir velmegunina -segir hann ! Þeir voru nú ansi kokhraustir sessunautar Júlíusar um markaðinn þegar þeir sátu í gufunni í laugum um daginn og ræddu heimsmálin. Hann var fljótur að átta sig á því að allir sex sem þar inni sátu voru fasteignasalar. Jújú það er nóg að gera! uhumm..

Vetur konungur

Ég vildi að ég kæmist uppá lag með að gefa brjóst og blogga á sama tíma. Ef ég gæti það, þá væri ég heimsins afkastamesti bloggarinn. Eða þannig séð. Tímanum yrði a.m.k. betur varið heldur en að sitja yfir hrútleiðinlegri suðuramerískri sápuóperu eða öðrum miður gefandi dagskrárliðum sem sýndir eru á daginn. Maður ætti að eyða svolítið meira í þetta áskriftarsjónvarp.
Maður hefur svosem nóg að gera á heimilinu. Litli fallegur loksins farinn að fara reglulega út í vagn að sofa og kann hann því vel. Enda oft á því að taka hann inn og vekja hann svo hann sofi ekki bara á daginn og vaki á nóttunni.

Það stefnir harðan í það að Jakob Hagalín slái íslandsmet í krúttlegheitum, er farinn að dansa og syngja með mömmu sinni alveg ofsakátur og glaður. Kannski er ég eitthvað hlutdræg... njee.. held ekki. Þannig að við gleymum okkur oft hálftímunum saman í leik og söng og skemmtum okkur konunglega. Það er ágætt, maður er svo sannarlega að læra að lifa í augnablikinu. Eða alveg þangað til maður gleymir því.

Annars á Hulda mín Proppé hug minn allan í dag. Þessi yndislega elska sem á að eiga þriðja strákinn sinn eftir þrjár vikur varð fyrir því óhappi að fótbrjóta sig illa á ökla í gær. Hún var á leiðinni inní kirkju í Hafnarfirði til að syngja í messu og rann svona harkalega í hálkunni fyrir utan kirkjuna. Þarna fór hún úr öskunni í eldinn þar sem hún hefur nú þurft að glíma við vonda samdráttaverki í mánuð.. sem venjulegar konur þurfa bara að finna þegar þær eru á leið í fæðingu. Sendið henni góða strauma, hún er hetja. Já hún er ótrúleg manneskja, liggur ekki í eymd yfir þessu, heldur tekst henni að sjá eigið happ í þessu öllu með því að segja að hún eigi svo góða að í kringum sig til að hjálpa, sem margir aðrir eiga ekki.

Kroppalingur mömmuson

Það er nú meira hvað maður er orðinn lélegur í þessu bloggi hérna. Ég var eitthvað að reyna að taka til á síðunni, bæta við linkum, aðallega börnum og taka út þá sem eru hættir að blogga. Kíki svo inní gestabókina og sé að ég er greinilega ekki búin að líta þangað inn í hálft ár.

Jakob Hagalín á mig alveg skuldlaust þessa dagana, auðvitað ! Oftast erum við mjög mikið á þvælingi um bæinn, í búðum, heimsóknum og hádegisfundum. Mér finnst allavega ekki mjög spennandi að hanga heima á daginn. Það er líka ágætt því að litli kúturinn kann því vel að vera á ferðinni, sefur þá bara útí eitt.

Hann er byrjaður að brosa. Það er ekki hægt að lýsa því hvað hann fyllir hjarta mitt af mikilli gleði. Ég hefði aldrei trúað því að það myndi kæta mig svona mikið og ég sem er búin að vera að reyna að kreista fram brosið hjá honum nú í nokkrar vikur. Þetta er ólýsanleg tilfinnig.

Ég elska að fylgjast með honum stækka og þroskast. Hann er orðinn svo mannalegur litli kroppalingurinn. Það eru öll smáatriðin við hann sem bræðir mig alveg. t.d. að sjá pínku ponsu litlar gæsahúðabólur myndast á mallanum þegar ég er að klæða hann og kannski kítla smá. Svo þegar það koma tár úr augunum þegar hann verður eitthvað sár við mömmu sína - það er svoo krúttlegt. Já það eru þessi smáatriði sem hingað til hafa verið svo eðlileg sem eru það almerkilegasta og stórkostlegasta sem ég fæ að upplifa um þessar mundir.

Já Jakob er svo fyndinn, er svo svakalega mikill strákur eitthvað. Það rymur þvílíkt og drynur í honum eins og hjá gömlum kalli og drekkur hann stundum af svo mikilli áfergju að hann svelgist á svo um munar með tilheyrandi hósta og látum og mjólkurslettum. Litli kroppalingurinn, já var ég nokkuð búin að segja hvað hann er yndislegur og fallegur lítill krúsukall.

Alveg að tapa mér í krúttlegheitunum. Ég er líka ein af þeim sem breyti röddinni þegar ég tala við börn, alltaf í efsta tóninum og bússí bússí mússí mússí....

Ég átti að skila því frá Jakobi að hann þakkar öllum vinum sínum og ættingjum nær og fjær fyrir allar æðislegu sængur og skírnargjafirnar. Kallinn er bara kominn með svera innistæðu, haug af silfri og stútfulla kommóðu af fötum - og mömmu sem er komin með algjöra barnafatadellu.

Endilega kíkið á síðuna hans://barnanet.is/jakobhagalin vísbending hér til hliðar.
Ég reyni að setja mjög reglulega inn myndir.

Júlíus afmælisdrengur !

Í dag 13. september á minn heittelskaði eiginmaður til 2ja ára 33 ára afmæli. Þessi elska hefur aldrei verið neitt sérstaklega mikið afmælisbarn, en síðustu ár hefur honum þó tekist að fá sínar afmælisgjafir greiddar fyrirfram, þegar hann þarf að fá verðuga réttlætingu fyrir því að eignast einhvern hlut. Ef ég man rétt.... jú auðvitað man ég það rétt að þá beitti Júlíus mig sinni gamalkunnu sannfæringalist um það að hinn forláta Epiphone rafmagnsgítar sem hann keypti í sumar skyldi verða afmælisgjöfin hans í ár. Eftir nokkurt þóf samþykkti ég það nauðbeygð, vitandi að sá samningur var í raun einhliða alveg frá byrjun.

En þó svo að hann sé ekkert afmælisbarn þá þýðir það ekki að ég sé það ekki. Þannig að ég fór að kvarta í honum í gær yfir því að hann ætti nú afmæli á morgun og mér fyndist alveg glatað að geta ekki gefið honum afmælisgjöf þar sem hann er jú búinn að fá hana, og það á margfalt hærra budget-i en venjulegar afmælisgjafir ættu að vera fyrir venjulegt fólk. Þá heyrist í mínum: " Hva.. hver segir að þú getir ekki gefið mér afmælisgjöf ??" -og bætti við: "Þú getur gefið mér veiðijakkann !"
Svona ykkur að segja að þá aldrei þessu vant náði blessaður ekki samningum um fjárfestingu á þessum jakka sem honum svo sárvantaði fyrir veiðiferðirnar þrjár núna í ágúst. Ég nöldraði jafnvel meira en efni gáfu til -en einhver þarf að hafa vitið og skynsemina í þessu sambandi. Nú jæja ég fór og keypti þennan rándýra Simms jakka sem ég var búin að eyða allt of miklu púðri í að fá ekki keyptan fyrir skömmu.

Já ég veit ekki hvort að ég sé eitthvað skrítin en mér finnst einhvernveginn allur glans vera farinn af þessu afmælismáli. :) En hann var ánægður blessaður og það er fyrir öllu. Mér tókst allavega að gleðja hann extra vel í morgun þegar ég vakti hann með eggi, beikoni, steiktum pylsum og nýbökuðum skonsum með sírópi og kóki. Kom það honum meira að segja á óvart þegar hann dró jakkann uppúr gjafaöskjunni -því hann átti ekki von á því að ég hefði keypt hann (miðað við allt nöldrið yfir honum um daginn) heldur hélt hann miðað við umbúðirnar að inní pakkanum væri trefill eða eitthvað. Já hann hefur tröllatrú á konunni sinni !!! Djöfull hlýt ég að vera leiðinleg.

En þrátt fyrir að Júlíus minn sé ákaflega veraldlega sinnaður og mikill skyndibitamaður að þá held ég að ekkert hafi glatt hann meira en þau vel völdu orð sem hann rakst á inná moggabloggi hennar Huldu okkar Proppé sem hún ritaði inn í tilefni dagsins. Kíkið á hann hér, það ekki hægt að bæta neinu við þessa frábæru lýsingu Huldu sinni á frábærasta manni í heiminum.

Ég er mamma !

Litla lúsin okkar er orðin 3ja vikna í dag 15. ágúst. Þetta er merkisdagur líka þar sem hann átti nú að vera áætlaði fæðingardagurinn áður en krúsi tók uppá því að þjófstarta honum.

Það er alveg magnað hvað líf mitt hefur tekið miklum stakkaskiptum frá því hann fæddist þann 25.07.07. Það er svo óramargt sem ég hef lært síðustu vikurnar sem ég hafði ekki hugmynd um. Í fyrsta lagi var ég alveg steinhissa á því augnabliki þegar hann kom í heiminn. Það er eins og ég hafi ekki vitað það með fullri vissu að það myndi koma alvöru barn útúr þessu öllu saman. Ég átti jú alveg einstaklega stutta meðgöngu sem hófst á þriðja mánuði og endaði á áttunda mánuði plús eina viku -sem gerir rétt tæplega 6 mánaða meðvitaða meðgöngu.
Það er svo margt sem gerist á meðgöngunni sjálfri og var ég oft mjög upptekin af gjörningnum meðganga... þangað til ég var komin í c.a. 34. viku þegar fór ég að hugsa það hvernig ég ætti að komast í gegnum fæðinguna. En í öllum þessum pælingum er það alveg merkilegt að ég hafi í rauninni verið svona hissa þegar drengurinn fæddist... alveg fullkominn að öllu leyti, algjört kraftaverk og alveg minn og okkar Júlla. Ég á hann ! ... skrítið.

Já lífið hefur svo sannarlega annan tilgang núna. Dagarnir eru núna svo allt allt öðruvísi en áður. Nú skiptast þeir t.d. ekki lengur í nótt og dag.. þeir renna saman í eitt þar sem hugtakið nætursvefn hefur fengið alveg glænýja merkingu. Líkami minn er ekki lengur bara líkami, heldur matvinnsluvél sem nýtur mikillar eftirspurnar hjá lúsinni minni og er framboðið alveg eftir því og stundum meira sem þýðir að ég hriplek stundum. -Vá hver hefði trúað því að brjóst hefðu raunverulegan tilgang? -ja.. ekki ég fyrr en nú.

Það er semsagt alveg hellings vinna að hugsa um ungabarn. Hver fann eiginlega upp orðið fæðingarORLOF ??? Ég sé ekki hvaða orlof þetta er. Ég hef held ég aldrei verið eins upptekin finnst mér. Ég á allavega í stökustu vandræðum með að sinna mínum helstu frumþörfum sem manneskju svosem við að borða, sofa og þrífa mig. Þykir a.m.k. mikið afrek hjá mér ef mér tekst að koma mér úr náttfötunum áður en kvöldfréttirnar byrja, hvað þá ef ég er búin að fara í sturtu og fá mér að borða.. hvað þá blogga. Þetta er samt svo mikil þversögn því að á meðan ég er svona upptekin endalaust finnst mér ég ekki vera að gera neitt. Ég sit oftast í lazyboy með drenginn á brjóstinu fyrir framan sjónvarpið. En ég þarf víst að venjast því að brjóstagjöf og móðurhlutverkið er svo sannarlega mikilvægt verkefni og fullt starf.

Þetta er nýtt líf og er ég alveg í skýjunum með mitt nýja verðuga hlutskipti. Ég myndi aldrei í lífinu vilja skipta.

Ný heimasíða molans

Við erum búin að opna barnasíðu: http://www.barnanet.is/4440/

Gullið okkar !

Drengurinn okkar er kominn í heiminn svo undur fallegur og smár. Hann lét sjá sig nákvæmlega þremur vikum fyrir ætlaðan dag eða þann 25.07.2007. Hann passaði sig að koma alveg um leið og hann mátti en þennan dag vorum við akkúrat gengin 37 vikur og telst hann því ekki lengur fyrirburi. Hann er líka alveg fullkomlega tilbúinn, 13 merkur og 51 cm með mikið dökkt hár.
Við erum í skýjunum með molann okkar og ætlum núna að opna heimasíðu fyrir hann svo allir vinir okkar nær og fjær geti fylgst með okkur.